Evolutie.

Om één of andere reden denken we vandaag dat evolutie impliciet ‘positieve’ evolutie betekent.  We ‘evolve’.  We verbeteren onszelf.

Het is natuurlijk ontegensprekelijk dat de westerse maatschappij in de laatste 100 jaar enorme stappen heeft genomen op het vlak van automatisatie (in de zin van mobiliteit, communicatie, en industriële productie).  De ‘mensheid’ heeft hierbij in het algemeen ‘welgevaren’.  De algemene westerse levensstandaard is van een andere grootorde dan onze grootouder-generatie.

De maatschappij is erop vooruitgegaan.   We evolueren.

Maar is dit wel zo ?  Evolueren we ook als persoon ?  Evolueren doen we zeker, maar in welke richting?   Complexe vraag met veel antwoorden.

‘Mijn macbook is stuk’, meldt mijn dochter (13j).  Bij kort nazicht blijkt de disk stuk.  Ik merk op dat ik al 100 keer gezegd heb dat ze die portable niet op haar bed mag ‘gooien’.  Zonder effect blijkbaar, met het ‘logisch’ gevolg dat de disk naar de vaantjes is.   Onbegrip alom bij Bo Debreuck, die versteld stond van het feit dat zachtjes gooien met een zichtbaar robuust stuk materiaal, kan zorgen dat facebook niet meer werkt.

Bij nader inzien is dit een normale reactie.  Niemand heeft mijn dochter ooit verteld dat in een pc een disk zit, met roterende onderdelen, en dat schokken nefast zijn voor zo’n disk in werking.  Waarom zou je een pc niet mogen ‘schudden’ terwijl je aan het chatten bent ?  Oorzaak (portable op bed gooien) en gevolg (disk stuk), zijn totaal onbekend bij een 13 jarige wat dat betreft.

Zijn wij als mens op vandaag meer en meer een consument dan een ‘gebruiker’?  Wij consumeren ‘devices’ als voedsel.  Het moet liefst instant zijn, zonder gebruiksaanwijzingen, zonder handleiding.   Het resultaat moet direct zijn, directe bevrediging, dat is de norm.

Makkelijk toch ?   Digiboxen zijn veel eenvoudiger dan videorecorders.  Ipads makkelijker dan die complexe Windows desktops.

True, maar het gevolg is wel dat we niet meer (hoeven) na te denken tijdens het gebruik.  50 jaar geleden wist iedere autobestuurder ‘iets’ af van de constructie van zijn auto, al was het maar om een eerste diagnose te stellen bij een ‘panne’.  Op vandaag ‘moet’ een auto werken.  De interne keuken van een hedendaagse auto weten we al lang niet meer, en willen we ook niet weten.  We willen rijden, mobiliteit consumeren,  niet nadenken over het proces, maar genieten van het resultaat van het proces.  De instant-result roes werkt blijkbaar verslavend want de nieuwe norm is gesteld.

‘Plug and Play’ wordt gereduceerd naar ‘Just Play’.

Instant-satisfaction-junkies.

Evolutie kan verschillende richtingen uit.  Eén ding staat vast, als we het ‘denkwerk’ dat we nodig hadden als ‘gebruiker’ niet vervangen door iets anders als consument in 2012,  komen we dichter bij het cliché van de ‘braindead american consumer’, die nog enkel nadenkt bij een beslissing over twee of drie cheeseburgers.

Het maatschappelijk/economische hedendaags westers model eist economische groei.  Economische groei, eist meer consumeren.  We must comply, anders valt ons systeem in duigen.

No problem. Genegen tot het liberale gedachtengoed besef ik maar al te goed dat de vrijheid als mens de enige manier van leven is.  Dit staat echter ver af van een consumer-junkie maatschappij.  Juist het besef en het recht om te kiezen moet de missie zijn van een liberaal bestaan.

De enige oplossing is ‘the antidote’.  Er moet een tegenwicht bestaan tov de verslaving:

Een zonsondergang,

De juiste song, na 5 km joggen,
De blik in haar ogen,
Het besef te beseffen,
…

Suggesties ?